بررسی سبک شناختی عناصر جامعه در عهدنامه مالک اشتر و دعای چهل و هفتم صحیفه سجادیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
10.30495/qsf.2021.684495چکیده
معادل واژه سبک در زبان عربی تعبیر اسلوب و در زبان انگلیسی style است. یکی از دانشهایی که امروزه در قلمرو زبان و ادبیات چون دیگر حوزههای هنری اهمیت و استقلال یافته، سبکشناسی است. سبکشناسی توصیف و تحلیل انواع صورتهای زبانی در کاربردهای عملی زبان است. مفاهیم سبک و تنوع سبکی در زبان مبتنی بر این فرض کلی است که درون نظام زبان محتوایی واحد را میتوان در بیش از یک صورت زبانی رمزگذاری کرد. سبک در زبان صرفاً نمایی روبنایی نیست، بلکه بر عکس بخش اساسی از معنای رسانده شده توسط نویسنده را تشکیل میدهد. سبکشناسی برای بررسی همه انواع متون کاربرد دارد امّا بررسی متون دینی یکی از مهمترین زمینههای سبک شناسی است. جامعه یعنی مجموعههایی از افراد انسانی که با نظامات و سنن، آداب و قوانین خاص به یکدیگر پیوند خورده و زندگی دسته جمعی دارند؛ امام علی(ع) و امام سجّاد(ع) ضمن خطبهها، نامهها و حکمتها بیانات علمی و ارزشمندی درباره این پدیده ارائه دادهاند.
