بررسی و تحلیل ویژگیهای اعجاز در پرتو اندیشههای قرآنی علامه جوادی آملی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
2 استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
doi
10.30495/qsf.2021.684517چکیده
یکی از نکات برجسته و قابل تأمل در امر اعجاز به نحو عام توجه به ویژگیهای آن بوده که آن را از بقیه امور خارق العاده مانند سحر تمییز داده و برتری اعجاز را ثابت مینماید. در این مهم، هرچند میتوان اذعان نمود تمام فرق اسلامی و حتی اندیشمندان غرب نیز معتقدند که معجزات انبیا، خارق عادت است اما اینکه این خارق عادت بودن به معنی نقض قانون علیت بوده و یا در راستای آن تحقق مییابد سخنان متفاوتی بیان داشتند. این مقاله تلاش دارد تا به روش تحلیلی- توصیفی، ضمن تبیین برخی از مهمترین شرائط اعجاز، به مواردی همچون بررسی رابطه میان عادت و طبیعت با اعجاز، رابطه اعجاز با قانون علیت، طفره ناپذیر بودن اعجاز، تبیین فاعل اعجاز و تعمیم تحدی در تمام اعجاز انبیا در پرتو اندیشههای قرآنی آیت الله جوادی آملی بپردازد. در این راستا اعجاز انبیا در پرتو ارتباط با علل غیبیهای شکل میگیرد که خود حاکی از عجز دیگران است.