نقش توانمندسازی در تبیین توسعه پایدار (مورد مطالعه: دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران)

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

doi
10.22034/sls.2020.19646
چکیده

توسعه پایدار جریانی پیچیده و چندبعدی بوده و در برگیرنده عرصه‌های زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی، و سیاسی است، به نحوی که این ابعاد با یکدیگر در تعامل و ارتباط متقابل هستند. عوامل متعددی در فراگرد توسعه پایدار نقش آفرینی کرده و قادرند جریان توسعه را تحت تاثیر قرار داده، دستیابی به آن را تسهیل و تسریع نمایند. اعتقاد بر این است که توانمندسازی جامعه از جمله محورهای اصلی توسعه پایدار به شمار می روند. از این رو، تحقیق حاضر درصدد ارزیابی و تحلیل اثرات توانمندسازی اعضاء جامعه بر تسهیل در دستیابی به توسعه پایدار می باشد. این پژوهش از نظر استراتژی، مطالعه موردی، از نظر فلسفه، اثبات گرا، و از نظر رویکرد، تبیینی (علت-معلولی) است. مدل عملیاتی پژوهش بر اساس مطالعات پیشین در داخل و خارج از کشور بنا شده است. داده‌های پژوهش از طریق پرسشنامه جمع‌آوری و با استفاده از تحلیل همبستگی و مدل معادلات ساختاری، با به کارگیری نرم‌افزارهای SPSS وLISREL آزمون شد. جامعه آماری پژوهش شامل 17853 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران می باشد که در در سال 1397 در این دانشگاه مشغول به تحصیل بوده‌اند. به منظور گردآوری داده‌ها، از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای نسبی، از 450 دانشجوی تحصیلات تکمیلی نظرسنجی به عمل آمد است. بر مبنای تجزیه و تحلیل مسیر انجام شده، مشخص شد که توانمندسازی اعضاء جامعه از منظر اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، و روانشناختی در دستیابی به توسعه پایدار از جنبه های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، و زیست محیطی نقش آفرینی می کند.