ارائه مدل ریاضی به منظور توسعه سرمایه گذاری پایدار در بلاکچین با محوریت انرژیهای تجدید پذیر (مورد مطالعه ارزیابی و عملیاتی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران
2 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71710/imj-2024.923009چکیده
با پیشرفت فناوریهای دیجیتال به عنوان محور توسعه صنعت 4.0، نیاز به توسعه زیرساختهای تامین انرژی تجهیزات یک چالش مدیریتی ایجاد نموده است. این چالش در ارتباط با فناوری بلاکچین به عنوان سنگ بنای توسعه فناوری در بخشهای اقتصادی، صنعتی و سرمایهگذاری که نیاز به منابع عظیم تامین انرژی پایدار دارد، دارای اهمیتی دوچندان است.تحقیقات اندکی به بررسی این موضوع از دیدگاه علم تصمیمگیری پرداخته و راهکارهای موجود پاسخگوی نیاز مدیران به منظور ارائه استراتژیهای شفاف و قابل اعتماد نیست.این پژوهش رویکردی ترکیبی مبتنی بر روشهای تصمیمگیری و بهینهسازی ریاضی چند هدفه توسعه داده است که در آن انواع منابع انرژی تجدیدپذیر با هدف توسعه سرمایهگذاری سبز در ارزهای دیجیتال اولویتبندی میشوند.درگام نخست مهمترین معیارهای مدیریت سرمایهگذاری و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر به کمکروش سوارا فازی وزندهی شده و در گام بعد،تمامی گزینههای موجود شامل انرژیهای تجدیدپذیر خورشیدی،بادی،رویکاوری گرمایی، زیست توده و برقابی و غیره به کمک روشهای آیداس و ویکور فازی اولویتبندی میشوند. سپس با توسعه یک مدل بهینهسازی چندهدفه مقدار سرمایهگذاری در هر گزینه براساس توابع اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی به صورت بهینه تعیین میشود. به منظور ارائه تمامی پاسخهای پارتویی قابل حصول، روش محدودیت اپسیلون تقویت شده مورد استفاده قرار میگیرد.مطابق با نتایج عددی میتوان مشاهده نمود که انرژیهای تجدیدپذیر خورشیدی،بادی،رویکاوری گرمایی،زیست توده و برقابی به عنوان انرژیهای تجدیدپذیر اولویتدار انتخاب شده است. همچنین سهم سرمایهگذاری در انرژی خورشیدیدارای بالاترین مقدار و برای انرژی برقابی در پایین مقدار قرار دارد.نتایج این پژوهش میتواندیک ابزار تصمیمگیری در مدیریت سرمایهگذاری انرژیهای تجدیدپذیر در سایر حوزهها مورد استفاده قرار گیرد.
