ارزیابی ظرفیت جذب دیداری مناظر گردشگری تحت تأثیر پروژههای توسعه (مطالعه موردی: شهر منجیل)
نویسندگان
1 استاد تمام گروه تخصصی محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (مسوول مکاتبات)
2 استادیار، عضو گروه محیطزیست، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه تخصصی محیطزیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استاد تمام گروه محیطزیست، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 دانشیار، عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: ظرفیت جذب دیداری منظر ( VAC ) توانایی آن در جذب اثرات پروژههای توسعه بدون از دست دادن کیفیت و یکپارچگی دیداری را بیان میکند. بررسی ظرفیت جذب دیداری چشماندازها در مناظر گردشگری میتواند در مدیریت و برنامهریزی پایدارتر هنگام اجرای طرحهای توسعه در مناظر محلی بسیار سودمند باشد. شهر منجیل به دلیل واقع شدن در مجاورت دریاچه سد سفیدرود از پتانسیل گردشگری بالایی برخوردار است، چشماندازهای آن دارای ارزش دیداری مطلوبی هستند و سایتهای توربینهای بادی احداث شده در این منطقه اثرات دیداری قابل توجهی بر منظر محلی داشتهاند. هدف از این مطالعه ارزیابی میزان جذب اثرات دیداری توربینهای بادی به وسیله منظر موجود و همچنین شناسایی بخشهایی با حساسیت دیداری پایینتر که برای نصب توربینهای بادی از پتانسیل بالاتری برخوردار میباشند، بوده است. روش بررسی: ابتدا شاخصهای مورد بررسی در سه گروه ژئومورفولوژی، پوشش زمین و دید دستهبندی شدهاند و سپس با در نظر گرفتن تأثیر متقابل زیرشاخصها بر یکدیگر وزن هر یک از لایههای اطلاعاتی با استفاده از فرایند تحلیل شبکهای ( ANP ) تعیین شده است و برای تهیه نقشه ظرفیت جذب دیداری منظر لایهها روی همگذاری شدهاند. يافتهها: در بخشهایی که سایت توربینهای بادی رودبار واقع شده اند، قابلیت جذب دیداری منظر بالا بوده و از این رو درصد بالایی از اثر دیداری به وسیله منظر جذب گردیده و بر چشماندازهای شاخص تأثیر منفی کمتری داشته است. بحث و نتیجهگیری: در نظر گفتن شاخص فراوانی دید به عنوان یکی از شاخص های مورد بررسی در ارزیابی ظرفیت جذب دیداری منظر میتواند باعث افزایش دقت نتایج شود.
