بررسی مصادیق قرانی حکمت متعالیه درحوزه جهان شناسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه الهیات (فلسفه و کلام اسلامی)،واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی ،قم،ایران

2 استادیار،گروه الهیات (فلسفه وکلام اسلامی)،فلسفه و کلام اسلامی )،واحد قم،دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد قم، ایران نویسنده مسئول:mohirandoost@gmail.com

3 استادیار،گروه الهیات (فلسفه و کلام اسلامی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم ، ایران

doi
10.30495/qsf.2023.1958865.2862
چکیده

قرآن کریم به عنوان مهمترین رکن ساختار حکمت متعالیه و عمود خیمه این مکتب و نظام فلسفی، از نقشی قابل توجه برخوردار است. صدر‌المتألهین عشق و ارادتی زاید‌‌‌الوصف به قرآن کریم داشته و تمامی معارف و هنرهایش را سرانجام در استخدام فهم بیشتر این معجزۀ بزرگ الهی قرار داده است به گونه‌ای که با اعتقاد شدید و راسخ به قرآن کریم و حدیث که نه فقط در حل برخی از مسائل از روح قرآن الهام گرفته است بلکه در برخی از مسائل جهان شناسی اصل آیات قرآنی را بعنوان مؤید استدلال خود قرار می‌دهد‌. او در آیات زیادی به مسائل مختلف در باب جهان هستی به عنوان آیات الهی اشاره می‌کند که در این مقاله به پاره‌ای از مبانی فکری و دیدگاه‌ههای ملاصدرا در باب جهان‌شناسی از جمله اصالت وجود، تشکیک وجود، امکان و وجوب، قوه و فعل، حرکت جوهری، حادث و قدیم و آفرینش جهان هستی به استناد آیات قرآنی می‌پردازد.