بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

2 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

3 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

4 گروه علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

doi
10.82935/PSYEDU.2026.1221764
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران بود. این مطالعه از نوع توصیفی­- همبستگی می­باشد. جامعه­آماری شامل کلیه دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری رشته علوم انسانی در سال تحصیلی 1404- 1403 بودند که تعداد دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در حدود 50000 نفر می­باشند که تعداد 384 نفر به صورت تصادفی خوشه­ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه­های­ (کيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني، سواد سلامت منتظری و همکاران (1393)، هدفمندی در زندگی ریف و معنای زندگی استگر) بود که پس از تكميل داده­های بدست آمده، با استفاده از نرم‌ افزارهای آماری­  SPSSو LISREL با آزمونهای معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که سواد سلامت و احساس هدفمندی بر کیفیت زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران تاثیر مثبت معنی داری دارد و رابطه بين دو متغير سواد سلامت و احساس هدفمندی و کیفیت زندگی توسط متغیر معنای زندگی تشديد مي شود که اگر معنای زندگی افزايش يابد اين اثر قویتر و اگر معنای زندگی ضعيف شود طبيعتا اين رابطه ضعیف خواهد شد. با توجه به این یافته­ها می­توان نتیجه­گیری کرد که اگر دانشجویان سواد سلامت و احساس هدفمندی بالای داشته باشند در مقابل کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت و متغیر معنای زندگی در جهت بهتر شدن کیفیت زندگی بین دانشجویان خیلی مهم می باشد.