بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
4 گروه علوم تربیتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
doi
10.82935/PSYEDU.2026.1221764چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سواد سلامت و احساس هدفمندی با کیفیت زندگی و نقش میانجی معنا در زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران بود. این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی میباشد. جامعهآماری شامل کلیه دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری رشته علوم انسانی در سال تحصیلی 1404- 1403 بودند که تعداد دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در حدود 50000 نفر میباشند که تعداد 384 نفر به صورت تصادفی خوشهای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای (کيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني، سواد سلامت منتظری و همکاران (1393)، هدفمندی در زندگی ریف و معنای زندگی استگر) بود که پس از تكميل دادههای بدست آمده، با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSSو LISREL با آزمونهای معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که سواد سلامت و احساس هدفمندی بر کیفیت زندگی دانشجویان واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران تاثیر مثبت معنی داری دارد و رابطه بين دو متغير سواد سلامت و احساس هدفمندی و کیفیت زندگی توسط متغیر معنای زندگی تشديد مي شود که اگر معنای زندگی افزايش يابد اين اثر قویتر و اگر معنای زندگی ضعيف شود طبيعتا اين رابطه ضعیف خواهد شد. با توجه به این یافتهها میتوان نتیجهگیری کرد که اگر دانشجویان سواد سلامت و احساس هدفمندی بالای داشته باشند در مقابل کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت و متغیر معنای زندگی در جهت بهتر شدن کیفیت زندگی بین دانشجویان خیلی مهم می باشد.