آراء گابریل رینولدز پیرامون صحت تفاسیر و روشهای مفسران

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز دانکشده الهیات و معارف اسلامی گروه علوم قران و حدیث

2 دانشجوی دکتری دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز

3 دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران

doi
چکیده

گابریل رینولدز در کتاب خود با عنوان "قرآن و زیرمتن بایبلی آن"، تفاسیر اسلامی را از جمله متون پساقرآنی و محصول سده ‌ های متأخری دانسته که محتوای آنها از متن قرآن فاصله گرفته است و با استناد به شکاف موجود میان مفسران مسلمان و متن قرآن، چنین نتیجه می ‌ گیرد که برای درک قرآن نمی ‌ توان به تفاسیر اسلامی مراجعه نمود. رینولدز در این اثر به نقد روش­های مفسران پرداخته و کوشیده است تا نشان دهد که چگونه مفسران کلاسیک از مکانیزم­های تفسیری کلیدی خاصی برای شکل دادن به قرآن بر اساس اهداف خاص خود استفاده می­کنند. وی در تحلیل روش تفسیری مفسران به بررسی پنج مورد از ابزارهایی که در مطالعات موردی این کتاب برجسته­تر از سایرین بوده پرداخته است؛ که عبارتند از داستان­سرایی، اسباب النزول، تأخیرالمقدم، قرائات و اطلاعات یهودی-مسیحی. در این پژوهش با شیوه توصیفی-تحلیلی و رویکردی انتقادی به تبیین و نقد آراء رینولدز پرداخته و نشان داده خواهد شد علیرغم پذیرش برخی نقدهای رینولدز نسبت به تفاسیر، هیچ یک از آنها منجر به انکار صحت کل تفاسیر نخواهد شد.