نقش گزارههای اخلاقی دین در بررسی دلالت آیات یا روایات فقهی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران (نویسنده مسئول).
doi
چکیده
آموزههای دین مبین اسلام، سرشار از علوم و معارفی است که بسان حلقههای یک زنجیر، مأموریت نجات و هدایت انسانها در دنیای مادی را دارند؛ و بر اساس آن علوم مختلف در بخشهای متفاوت تدوین شده است دو بخش از آن، متضمّن ارائهی «فقه» و «اخلاق» هستند پژوهش حاضر با روش تحلیلی توصیفی در صدد پاسخ به این سوال است که نقش گزارههای اخلاقی دین در بررسی دلالت آیه یا روایت فقهی چیست؟ و بعد از تحلیلهای انجام شده باید گفت اخلاق بسان یک ابزار تعالیبخش در کنار فقه قرار دارد و در تمامی مراحل تفقه و استظهار، بر مباحث و ادلهی فقهی تأثیر میگذارد؛که از جمله مهمترین این مراحل در هنگام بررسی دلالت ادلهی احکام فقهی است که چهار حالت متصور دارند؛ یا ادلهی گزارههای اخلاقی از ادلهی احکام فقهی قویتر باشد، گزارههای اخلاقی مانع انعقاد اطلاق ادلهی احکام فقهی شده ونیز باعث انصراف، تقیید و یا برداشت متفاوت از آن ادله میشوند.و یا گزارههای اخلاقی با احکام فقهی تکافؤ داشته باشند، و شاهد جمع عقلی یا نقلی وجود دارد که در این صورت باید موردی را بر أساس شاهد جمع ـ به جهت این که با حکم عقل یا نقل ضدیّت پیدا کرده است را ـ کنار گذاشت و به دیگر عمل نمود. و یا دو حکم فقهی با یکدیگر در تعارض هستند، گزارههای اخلاقی نقش مرحّج بر یکی از آن دو را إیفاء میکنند و در فرض چهارم گاهی مؤلفههای فقهی بر گزارههای اخلاقی تأثیر میگذارند و این تأثیر به چند صورت است؛ گاهی موجب تفاوت برداشت از ادلهی آموزههای اخلاقی میشوند؛