فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع) در زمره شاخص‌ترین منابع استنباط احکام به شمار می‌روند؛ اما مطلب شایان توجه این انگاره و پندار شایع است که فقها آن‌چنان که سزاوار است قرآن را معیار و ملاک استنادات فقهی خویش قرار نداده‌ و عمده تأکید آن‌ها در استخراج احکام شرعی، بر روایات استوار است. جستار حاضر در پژوهشی توصیفی-تحلیلی، استنادات فقهی آیت‌الله خویی را به عنوان یکی از برجسته‌ترین فقهای معاصر در ابواب قضا و شهادات، به صورت مقایسه‌ای وتطبیقی با صاحبان معتبرترین کتب فقه القرآن که به نوعی به صورت تخصصی در زمینه آیات فقهی تدوین شده‌اند، در مطالعه گرفته است. رهاورد پژوهش نشان می‌دهد این فقیه عالی‌قدر در فرایند استنباط احکام، نگاه شایانی به آیات‌ داشته و چه‌بسا در مواردی حتی بیشتر از کتب آیات‌الاحکام استشهادات و مویدات قرآنی را در صدور فتوا در نظر داشته‌اند، به نحوی که گاهی با تمسک به قرآن، دیدگاهی مخالف با دیدگاه مشهور فقها را اتخاذ نموده‌اند.