ارائه مدلی پویا برای توسعه بهینه و پایدار استفاده از اتوبوسهای شهری گازسوز (CNG) تهران
نویسندگان
1 Assistant Professor, Department of Industrial Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran
2 Assistant Professor, Department of Industrial Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran
3 PhD student in Industrial Management in Production and Operations, Department of Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran
4 Assistant Professor, Department of Industrial Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran
doi
10.30495/imj.2022.1943498.1703چکیده
امروزه مدیریت مصرف انرژی ازآنجهت اهمیت دارد که علاوه بر حفظ ذخایر خدادادی برای آیندگان، سلامت محیطزیست، اقتصاد و امنیت انرژی کشور را تضمین میکند. در شهر تهران آلودگی هوا به یکی از بحرانهایی تبدیلشده که هرسال جان هزاران نفر را به خطر میاندازد. از سوی دیگر تأمین سوخت گازوئیل در شرایط سیاسی فعلی کشور و پرداخت یارانه کلان به این سوخت، دولت را دچار چالش نموده است. یکی از راههای جلوگیری از این مشکلات، استفاده از خودروهای گازسوز (CNG) در سیستم حملونقل عمومی شهری است. متأسفانه در سالهای اخیر استفاده از اتوبوسهای گازسوز (CNG) در سیستم حملونقل عمومی کم شده است. این مقاله به استناد رهیافتهای تاریخی و با استفاده از روش پویاییشناسی سیستمها، عوامل و بازخوردهای مؤثر بر افزایش پایدار تعداد اتوبوسهای گازسوز (CNG) را شناسایی و مدلی پویا برای توسعه بهینه و پایدار استفاده از اتوبوسهای شهری گازسوز (CNG) ارائه نموده است. پس از اعتبارسنجی مدل و شبیهسازی بازه 10 ساله، نتایج نشان داد درصورتیکه حاکمیت بهصورت جدی در حوزه خرید اتوبوسهای گازسوز عمل نکند تا سال 1410 سهم اتوبوسهای گازسوز (CNG) در ناوگان حملونقل از 38 درصد به 14 درصد کاهش میابد. در صورت افزایش سالانه 282 دستگاه اتوبوس گازسوز (CNG) به ناوگان اتوبوسرانی شهری تهران تا سال 1410 تعداد اتوبوسهای دیزلی و گازسوز (CNG) برابر و شرایط پایدار نسبی برقرار میشود. در این شرایط میزان آلایندگی ناشی از سوخت ناوگان اتوبوسها کاهش و صرفهجویی اقتصادی ازنظر پرداخت یارانه سوخت برای دولت به همراه خواهد داشت.
