آیا علت گرایش به ورزش می تواند میل به ادامۀ آن را در دانش آموزان دختر نوجوان پیش بینی کند؟
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/sls.2020.19673چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ بین علل گرایش به ورزش و میل به ادامه ورزش در دانش آموزان دختر نوجوان است.روش: روش تحقیق از نوع همبستگی و میدانی می باشد که با هدف کاربردی بودن انجام شد. بدین منظور ،221 نفر از دانش آموزان دختر نوجوان در استان آذربایجان شرقی با دامنه سنی 18-12 سال، به صورت نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های سنجش تمایل به ورزش کوپر و میل به ادامۀ ورزش را تکمیل کردند. داده های جمع اوری شده با روش رگرسیون چندگانه خطی، به وسیله ی نرم افزار spss24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته های تحقیق نشان دادند که بین محیط و اطرافیان و نیز پر کردن اوقات فراغت به عنوان علل گرایش به ورزش و میل به ادامۀ ورزش رابطۀ مثبت و معنی داری وجود دارد. یافته ها همچنین نشان دادند که بین کسب سلامتی و نیز فرهنگ و رسانه با میل به ادامۀ ورزش رابطۀ معنی داری وجود ندارد.نتیجه گیری: بر این اساس و به صورت کلی میتوان گفت که علت گرایش فرد به ورزش و اینکه افراد با چه هدف و انگیزه ای در فعالیت های بدنی شرکت میکنند، متغیر مهمی میباشد چرا که میتواند عاملی پیش بینی کننده برای تمایل به ادامۀ ورزش در افراد باشد.