تحلیل مطلوبیت مسیر برای عابر پیاده بر مبنای توزیع فعالیتها با استفاده از ابزار تحلیل شبکه شهری (مطالعه موردی: محدوده مرکزی شهر تهران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
2 استادیار، گروه شهرسازی، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران.
doi
10.71793/hoviatshahr.2018.793280چکیده
امروزه چنانچه خیابانها، فعالیتهای کافی و جاذب برای عابر پیاده نداشته باشند گامهای بعدی برای تشویق شهروندان به پیادهروی در معابر با مشکل مواجه خواهد شد. در این میان افزونهتحلیل شبکه شهری نرمافزار ARCGIS قابلیتهایی برای محاسبه سنجههای کیفیت دسترسی روی شبکه معابر ارائه نموده که میتواند در ارزشگذاری معبر با توجه به فعالیتهای پیرامونی، برای جذابیت پیادهروی مورداستفاده قرار گیرد. این پژوهش سعی بر آن دارد که از طریق ابزار تحلیل شبکه شهری،شاخص مرکزیت فعالیتیقطعه معابر شهری را در محدوده مرکزی شهر تهران، محاسبه و بصریسازی نماید. نتایج این تحلیل نشان داد که نهتنها در مرکز شهر تهران تحت تأثیر عملکردهای خیابانهای ولیعصر، انقلاب و جمهوری، شبکهای بههمپیوسته از قطعه مسیرهایی با مرکزیت فعالیتی بالا وجود دارد بلکه با تغییراتی اندک در کارکردها میتوان به ایجاد شبکههای بههمپیوسته جدید و مطلوب برای پیادهروی نیز دستیافت.
