تاثیر شرایط رویشگاه بر برخی متابولیتهای ثانویه، رنگدانههای فتوسنتزی، یونهای معدنی و فعالیت آنتی-اکسیدانی سیاهتاغ (Haloxylon aphyllum Iljin)
نویسندگان
doi
10.22092/ijrfpbgr.2019.124624.1327چکیده
DOR: 98.1000/1735-0891.1398.27.268.54.2.1578.32 سیاه تاغ ( Haloxylon aphyllum Iljin) از گونه های سازگار در مناطق بیابانی است که علاوه بر تثبیت ماسه های روان، سازگاری مناسبی با اراضی شور دارد. تجمع متابولیت ها در تنظیم اسمزی گیاه نقش مهمی دارند و اهمیت نسبی این مواد، با توجه به گونه گیاهی، رویشگاه و شدت تنش متفاوت است. ازاینرو بهمنظور بررسی تأثیر شرایط رویشگاه بر رنگدانه های فتوسنتزی، فعالیت آنتیاکسیدانی، اسیدهای آمینه، قندهای محلول و محتوای یونی سیاه تاغ، آزمایشی در دو منطقه در شهرستان بافق با شرایط خاکی متفاوت (خاک شور-سدیمی پلایا و غیر شور تپهماسهای) در سال 1395 انجام شد. داده های به روش یک طرفه تجزیه واریانس شدند. نتایج نشان داد که میزان کلروفیل، کاروتنوئید، آنتوسیانین، فنل و میزان فعالیتهای آنتی اکسیدانی در بین دو رویشگاه، در سطح احتمال یک درصد متفاوت بود. میانگین شاخصهای فوق در خاکهای با شوری بالای در رویشگاه پلایا نسبت به رویشگاه تپهماسهای بیشتر بود. از بین اسیدهای آمینه مورد بررسی، میانگین میزان اسید آسپارتیک، اسید گلوتامیک، گلیسین و گلوتامین در سیاهتاغ رشد کرده در رویشگاه ماسه ای بهترتیب با 27/13، 66/13، 01/17 و 21/12 میکروگرم بر گرم نسبت به رویشگاه پلایا بیشتر بود. از لحاظ سایر اسیدهای آمینه در بین دو رویشگاه تفاوت معنیداری مشاهده نشد. تفاوت بین رویشگاه ها برای قندهای محلول معنی دار بود (p<0.01) و میانگین قندهای محلو ل در رویشگاه ماسهای (24/26 میلیگرم بر گرم وزن خشک) نسبت به پلایا (26/13 میلیگرم برگرم وزن خشک) بیشتر بود. در کل با توجه به نتایج بهدستآمده مشخص شد که سیاه تاغ با بهبود فعالیتهای آنتیاکسیدانی، افزایش محتوای رنگدانه ای و تعدیل غلظت یونها به ویژه تجمع پتاسیم در اندام خود با شوری مقابله نموده و نقش سایر اسمولیت ها مانند اسیدهای آمینه و قندهای محلول در مقاومت گیاه به شرایط تنش خشکی و محیط هایی با شوری کمتر از اهمیت بیشتری برخوردار بود.