اصول طراحی فضاهای باز کودکان در دوره دوم دبستان با تأثیرپذیری از هوشهیجانی و فرآیند یادگیری از نگاه مربیان و دستاندرکاران
نویسندگان
1 استادیار معماری، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان، ایران.
2 دانشیار معماری، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران.
3 دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان، ایران. *(مسوول مکاتبات)
4 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jest.2020.37124.4350چکیده
زمینه و هدف: با توجه به تأثیری که فضاهای باز آموزشی می تواند بر روی مخاطبان وکاربران اینگونه فضاها داشته باشد، هدف پژوهش حاضر ارایه رهنمودهایی برای طراحی فضاهای باز کودکان در دوره دوم دبستان با تأثیرپذیری از هوشهیجانی و فرآیند یادگیری است. روش بررسی: در این پژوهش پس از تدوین جدول هدف-محتوی و پرسشنامه حجم نمونه توسط ۳۲۶ نفر از مربیان و دست اندرکاران بهصورت نمونهگیری خوشهای تصادفی انجام گرفت و نتایج برای تحلیل دادههای جمعآوری شده، در نرم افزار spssنسخه ۲۲ بر اساس تحلیل عامل R استخراج، و تحلیل دادهها بر اساس آمار توصیفی استنباطی است. یافتهها: از میان پاسخ مربیان و دستاندرکاران به پرسشنامه، هشت عامل قابل شناسایی میباشند. به این صورت که برای حدود ۷۲ درصد از پاسخ دهندگان، واقعیتی به صورت مشترک قابل درک بوده است. بحث و نتیجه گیری: ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ آن اﺳﺖ ﻛﻪ تأثیر جلوههای طبیعی بر خودشکوفایی، وجود فضاهایی با عملکردهای فرهنگی، محیطهایی برای بازیهای چندحسی در سنین مختلف، رابطه فضا و مبلمان منعطف، فضاهای نیمهخصوصی (نظارتپذیر)، رابطه فضاهای متنوع با حضور و یادگیری کودکان در حیاط، ارتباط بین فضای باز و بسته، رابطه انعطافپذیری و تنوع فضایی با آسایش روانی و کالبدی میتوانند بر فضاهای باز مدرسه به جهت ارتقاء هوشهیجانی و فرآیند یادگیری ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷند.
