بررسی نقش گردشگری خلاق در باز آفرینی و توسعه گردشگری محلات بافت تاریخی شهر (نمونه موردی: محلات دردشت-سرچشمه، طوقچی-شهشهان،کنگاز، کارلادان-کلیچه)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه علمی کاربردی فرهنگ و هنر، ملکشهر، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
به عنوان هدف پژوهش،این پژوهش به دنبال بررسی نقش گردشگری خلاق در بازآفرینی و توسعه گردشگری محلات بافت تاریخی شهر اصفهان میباشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف توسعهای ـ کاربردی و از لحاظ روششناسی توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و بررسیهای میدانی است. برای دستیابی به اهداف تحقیق، شاخصهایی در دوبخش1-شاخص های گردشگری خلاق شامل 5 دسته(سرمایه اجتماعی،کیفیت زندگی،استعداد گردشگری،زیرساخت فیزیکی و تجربه گردشگری) و 2- شاخص های بازآفرینی در4دسته(اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و کالبدی) استخراج شد. در ادامه برای ارائه الگوی توسعه گردشگری خلاق و تاثیر آن بر روند توسعه شهر اصفهان از ابزار پرسشنامه و با حجم نمونه 383 نفر و با استفاده از نرم افزار spss روند کار صورت گرفت.در ادامه نیز روند فرایند تحلیل شبکه برای شاخص های مرتبط با توسعه شهری خلاق در نرم افزار Geoda تحلیل گردید. در فرآیند تحلیل شبکه شهری برای تولید نقشه ها از ابزار (Network Analyst Tools) در محیط نرم افزار ArcGIS استفاده شده است. نتایج نشان داد که وضعیت شاخص های 5 گانه گردشگری خلاق در سطح محلات بافت تاریخی شهر اصفهان وضعیتی مناسب و تنها در بخش زیرساختهای فیزکی کمبود احساس میشود؛ اما وضعیت شاخصهای بازآفرینی محلات بافت تاریخی شهر اصفهان کاملا نامناسب است. مقایسه میانگین وضعیت توسعه گردشگری خلاق در بین محلات مختلف شهری نیز نشان میدهد که بالاترین مربوط به محلات دردشت و طوقچی به ترتیب با میانگینهای 41/16 و 90/15 و پایینترین میزان نیز مربوط به محلات کنگاز و کاردالان به ترتیب با میانگینهای 18/12 و 84/13 بوده است.