اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ابراز هیجانی و نوسانات خلقی زوجین دارای تعارض زناشویی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
2 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نوسانات خلقی و ابراز هیجانی زوجین دارای تعارض زناشویی بود . روش : پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی به صورت پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی زوجین دارای تعارض زناشویی مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره و خانواده درمانی فرامهر، مسیر آرامش و یاشام شهر تبریز تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل 30 زوج دارای تعارض زناشویی بود که به صورت نمونهگیری هدفمند و داشتن ملاکهای ورود- خروج از میان جامعه آماری انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای ابرازگری هیجانی کینگ و آمونز (1990) و عاطفه مثبت و منفی واتسون و همکاران (1988) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکوا) در نسخه 24 نرمافزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شد . یافتهها: یافتهها نشان داد که تفاوت معناداری بين نمرات پسآزمون نوسانات خلقی و ابراز هیجانی وجود دارد. به عبارت دیگر، اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش میانگین مؤلفه عاطفه منفی، افزایش مؤلفه عاطفه مثبت نوسانات خلقی و افزایش ابراز هیجانی گروه مورد مداخله شده است (01/0 > P ) . نتیجهگیری : درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تأثیر معنیداری بر نوسانات خلقی و ابراز هیجانی دارد. بنابراین میتوان از طریق درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، نوسانات خلقی را کاهش و ابرازگری هیجان را افزایش داد .