مدلسازی تأثیر ورزشهای بومی محلی بر توسعه گردشکری اسب در استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامي، شوشتر، ایران
4 استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامي، شوشتر، ایران
doi
10.71740/ges.2024.979225چکیده
شناسایی روندها و پیشرانهای اصلی موثر و ارائه مدلی مناسب برای بهرهگیری از قابلیتهای فرهنگی و اجتماعی به ویژه بازیهای بومی-محلی در توسعه گردشگری ورزشی میتواند در آینده گردشگری اسب تاثیر گذار باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی مناسب ارتباط بازیها و ورزشهای بومی با توسعه گردشگری اسب در استان خوزستان میباشد. جامعه آماری پژوهش حاضر با استفاده از فرمول کوهان شامل 100 نفر از مربیان و ورزشکاران اسب بوده که به عنوان نمونه آماری انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتهاند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساختهای است که روایی آن بهصورت محتوایی (صوری) و سازهای و پایایی آن با استفاده از پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفت. تحلیل دادهها از طریق تحلیل همبستگی و الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزارهای SPSS و Smart PLS انجام شده است. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد با توجه به مدل مفهومی آزمون رابطه قوی و معنیداری بین شاخصهای توسعه گردشکری اسب و ورزشهای بومی محلی مشاهده شده است (05/0>p) و شاخصهای برازش مدل نیز نشان از برازندگی و تناسب دادهها با مدل مفهومی و در نتیجه تایید مدل است. همچنین نتایج حاصل از آزمون تی تک نمونهای نشان داد که شاخص مدیریتی، شاخص اجتماعی-فرهنگی، شاخص اقتصادی، رتبه 1 تا 3 را به خود اختصاص دادهاند که این سه شاخص بیشترین تأثیر را بر توسعه گردشگری اسب با تاکید بر اسب را از نظر جامعه ورزشکاران داشتهاند.