تحلیل تأثیر هوش مصنوعی بر پایداری شهری (مطالعه موردی؛ شهر بوشهر)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جغرافيا و برنامهريزي شهری، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران.
2 دانشجوي دکتری، گروه جغرافيا و برنامهريزي شهری، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران
doi
10.71740/ges.2024.1189128چکیده
با توجه به چالشهای روزافزون مانند تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و محدودیتهای منابع در شهرها، ضرورت استفاده از فناوریهای نوین بهویژه هوش مصنوعی برای تحقق توسعه پایدار شهری بیشازپیش احساس میشود. شهر پایدار با کاهش آلودگی، افزایش تعاملات اجتماعی و ایجاد زیرساختهای انعطافپذیر، کیفیت زندگی را برای نسلهای آینده تضمین میکند. در همین راستا پژوهش حاضر باهدف تحلیل تأثیر هوش مصنوعی بر پایداری شهر بوشهر تدوین شده است. برای دستیابی به این هدف از چهار مؤلفه اصلی شهر پایدار شامل پایداری زیستمحیطی، پایداری اجتماعی، پایداری اقتصادی و مدیریتی استفاده شده است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی بوده که برای تحلیل دادهها از روش ترکیبی استفاده گردیده است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و نرمافزار MAXQDA استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که هوش مصنوعی تأثیرات متفاوتی بر مؤلفههای چهارگانه و پایداری شهری بوشهر دارد. برخی مؤلفهها مانند اقتصادی و زیستمحیطی بهبودیافتهتر بودهاند و مؤلفههای اجتماعی و مدیریتی نیازمند توجه بیشتری میباشند. با توجه به یافتههای تحقیق هوش مصنوعی میتواند نقش محوری را در افزایش پایداری ایفا نماید؛ بنابراین برای بهرهمندی کامل از مزایای این فناوری لازم است چالشهای مرتبط با زیرساختهای ناکافی و مقاومت فرهنگی برطرف شوند.