پراکندهرویی شهری و ارزیابی وضعیت زیستپذیری شهری (مطالعه موردی: مناطق شهری دیوانیه، کشور عراق)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی آمایش سرزمین، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ارومیه، ایران
2 استادیار، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 استاد، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.71740/ges.2024.1207579چکیده
رشد جمعیت در مناطق شهری از عوامل تأثیرگذار مستقیم بر توسعه فیزیکی و پراکندهرویی شهری میباشد. از طرفی دیگر، در حال حاضر غالبترین نوع رشد شهری در دنیا به ویژه در بین کشورهای در حال توسعه (کشور عراق) رشد از نوع افقی (پراکنده رویی) و باعث بوجود آمدن مسائل و مشکلات در زمینه پایداری شهری و در نهایت رفاه و کیفیت زیستی شهرندان است. ساختن شهرهای زیستپذیر، هدف مهمی برای شهرنشینی جدید در عراق بوده است. بنابراین، درک رضایت ساکنان از زیستپذیری شهری و عوامل تعیینکننده آن برای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری در مورد ساخت شهرهای زیستپذیر مفید است. براساس آنچه که گفته شد، هدف اصلی مطالعه حاضر که از نوع کاربردی و به روش توصیفی تحلیل انجام شده، تبیین رابطه پراکنده رویی شهری و زیست پذیری در شهر دیوانیه از کشور عراق است. لذا برای دستیابی به هدف مورد نظر (بررسی پراکندهرویی شهری)، از الگوریتم یادگیری ماشین نظارت شده توسط ماشین بردار پشتیبان (SVM) استفاده شده است. همچنین، با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخت، زیستپذیری شهری در بین 12 محله انتخابی از شهر دیوانیه مورد بررسی قرار گرفت. نمونه مورد مطالعه 386 نفر به روش نمونهگیری طبقهای تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد محلات العصری با میانگین رتبهای 16/3، الجمهوری شرقی با میانگین رتبهای 22/3، الکرامه با میانگین رتبهای 44/3 و الوحده با میانگین رتبهای 64/3 در سطح بالاتری نسبت به دیگر محلات مورد مطالعه قرار دارد. همچنین، محلات الخضراء با میانگین رتبهای 28/2، السلام با میانگین رتبهای 58/2 و الصادق الثانی با میانگین رتبهای 62/2 در پایینترین سطح به لحاظ زیستپذیری شهری قرار دارند.