بررسى کنایات شاهنامه در بخش تاریخى (رویکردى فرهنگ ‏واره‏اى)

نویسندگان
doi
چکیده

فردوسى در شاهنامه براى بیان افکار و اندیشه هایش نیروى تخیّل را به کار مى گیرد و گونه هاى مختلف خیال در تصویرپردازى هاى او بازتابى هنرمندانه مى یابد. او از کنایه که یکى از طبیعى ترین راه هاى بیان و قوى ترین راه القاى معانى است در مقایسه با دیگر صورخیال بیش ترین بهره را مى گیرد. این مقاله، پژوهشى است در مورد جمع آورى و تنظیم کنایه هاى موجود در بخش تاریخى شاهنامه که همراه شاهدمثال ارائه شده است. حاصل این پژوهش این است که بیش تر کنایات استخراج شده بخش مذکور از نوع کنایه فعلى و از گونه ایما است که بسیارى از کنایات به کار رفته در آن در فارسى معاصر کاربرد دارند و برخى دیگر مخصوص شاهنامه اند.