گونهشناسی روایی در رمان رؤیای تبّت اثر فریبا وفی (بر پایۀ نظریات ژپ لینت ولت، ژرار ژنت و ویلیام جیمز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
2 استاد مدعو گروه زبان و ادبیّات فارسی ، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران. نویسنده مسئول.
3 استادیار مدعو گروه زبان و ادبیّات فارسی ، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
doi
چکیده
گونهشناسی روایت از مباحث ساختاری جدید روایتشناسی است که فراتر از شیوههای سنّتی، به صناعت داستان توجّه دارد و از راه تحلیل گونههای روایی، نوع راوی و نحوۀ انتقال معنا به مخاطب به تحلیل کارکرد روایت میپردازد. از آنجا که در بررسی گونههای روایی، مهمترین بخش تحقیق، تعیین نوع راوی یا دیدگاه روایی است، بر این اساس در رمان "رؤیای تبّت" بهجهت گونۀ روایی خاص آن و کشف ویژگیهای پنهان متن، قالبهای روایی نوشته از دیدگاه نظریهپردازانی چون "ژپ لینت ولت"، "ژرار ژنت" و "ویلیام جیمز" مورد بررسی قرارگرفت. در فرآیند این جستجو، دریافت شد که این اثر داستانی مدرن به مشخّصههای الگوی روایتی گاهی ناهم سان و گاهی هم سان نزدیک شده و از نظر زاویۀ دید، با کانونیشدگی بیرونی و صفر مطابقت دارد. همچنین گفتمانهای موجود در متن نیز در قالب مختلط مشهود است و زمان ساعتی در این اثر روایی وجود ندارد. تطبیق مستندات موجود در متن با روش مطالعۀ موردی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است.
