الگوی چینی توسعه: تطابق پذیری یا ناسازگاری؟ بررسی امکان پذیری پیاده سازی الگوی چینی توسعه در ایران
نویسندگان
doi
چکیده
الگوی چینی توسعه: تطابق پذیری یا ناسازگاری؟ بررسی امکان پذیری پیاده سازی الگوی چینی توسعه در ایران افسانه شریفی[1]- ابوالقاسم طاهری[2]- صادق زیبا کلام[3] - احمد ساعی[4] تاریخ دریافت:20/8/1396 - تاریخ پذیرش:22/9/1396 چکیده: حادثه میدان تیان آنمن در چین از نظر برخی از پژوهشگران سیاسی به مثابه پایان یافتن اندیشه تغییر رژیم و استقرار نوعی توتالیتریانیسم ایدئولوژیک در جمهوری خلق چین به شمار می آید. از این رو نظام سیاسی از سپیده دم این حادثه به بعد با نگرانی های کمتری از منظر تهدیدات موجودیتی مواجه بوده است. برخی از تحلیلگران چنین وضعیتی را نقطه عزیمت نظام کمونیستی چین برای آغاز پاره ای اصلاحات نیز در نظر می گیرند. اصلاحاتی که ضمن حفظ سویه های اقتدارگرایانه در ابعاد سیاسی، سیاست خارجه مسالمت جویانه ای را به ویژه در خصوص ایالات متحده در پیش گرفت و با عبور از تنگناهای نظام اقتصادی چپ، گامهای بلندی را به سوی اقتصاد سرمایه داری ملی و جهانی برداشت. در عین حال در حوزه آزادی های فرهنگی و اجتماعی نیز با شیبی ملایم به ایجاد گشایش هایی مبادرت ورزید. نتیجه این رویکرد از دهه نود به این سو دستیابی چین به توسعه و تبدیل شدن به یک ابرقدرت اقتصادی بوده است. برخی از نظریه پردازان؛ این گذار به توسعه اقتصادی- اجتماعی منهای تغییر در ساخت سیاسی تمامیت خواه چین را که به الگوی چینی توسعه تعبیر می شود به منزله نسخه ای برای توسعه در ایران نیز تجویز نموده اند. واژگان کلیدی: توسعه، چین، ایران، فرهنگ سیاسی، سیاست خارجه [1] - دانشجوی دکتر ی علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران [2] - استاد تمام و عضو هیئت علمی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران : نویسنده مسئول a-taheri@srbiau.ac.ir [3] - استاد تمام و عضو هیئت علمی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی ، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Sadeghzibakalam@yahoo.com [4] - دانشیار،گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم وتحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران saie@ut.ac.ir