سیمای قرآنی پیامبران در غزلیات سعدی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی

2 دانش‌آموخته دانشگاه آزاد اسلامی

doi
چکیده

یکی از شیوه‌های شاعران بزرگ برای آگاهی‌بخشی بیش‌تر، قصه‌پردازی است. بهترین قصه‌ها، حکایتی است که ریشه در وحی دارد زیرا از تحریف به دور بوده در تصدیق آن‌ شک نیست. اگر این قصه‌ها درباره سفیران و پیامبران الهی باشد، نیکوترین قصص خواهد بود. لذا شاعران بزرگ از این اصل اساسی غافل نبوده به‌تناسب معلومات و مطالعات خویش از قصه‌های قرآنی بهره برده‌اند. آنان این مفاهیم عمیق و متعالی را وارد زبان شعر و هنر کرده به شعر قداستی غیبی و روحانی بخشیده‌اند. سعدی نیز از این منبع فیض بی‌بهره نبوده برای تبیین مفاهیم دینی و اخلاقی مورد نظرش، از قرآن بهره گرفته آثارش به‌ویژه غزلیات را به قصص قرآنی مزین ساخته است. معروف است که «درمجموع بیش از ۱۲۰۰ مورد در آثار سعدی شیرازی به داستان‌های مختلف قرآنی اشاره شده است». لذا این پژوهش بر آن است به شیوه توصیفی - تحلیلی، داستان-های قرآنی پیامبران که مورد استناد سعدی در غزلیات بوده، برکاود و شکوه آثار سعدی را به دلیل برخورداری از این سرچشمه‌های رحمت بیش‌تر هویدا سازد. جامعه آماری قرآن کریم و غزلیات سعدی و نمونه آماری نیز مصادیق قرآنی زندگی پیامبران است که در غزلیات سعدی تبلور یافته است.