فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

میرزا حسن کفاش اصفهانی از شعرای قرن سیزدهم هجری قمری و دوره بازگشت ادبی است، از کفاش اصفهانی یک دیوان شعر مشتمل بر غزل‌ها و قصاید و چند مثنوی کوتاه بی‌نام و یک مثنوی بلند به نام زینت الانجمن بر جای مانده است. که تاکنون تصحیح نشده است. در این مقاله، سبک شناسیِ شعر میرزا حسن کفاش اصفهانی به روش توصیفی- تحلیلی درسطح ادبی مورد بررسی قرار گرفت و با هدف دستیابی به ویژگیهای ادبی مسلّط بر شعر این شاعر، بازبینی و تحلیل شد. به این منظور صور خیال و صنایع ادبی پر بسامد شعر او که از ارزش سبک شناسانه برخوردار است، مورد اشاره قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شعر کفاش اصفهانی روان و ساده است. او در قوالب مختلف شعری طبع آزمایی کردهو از شاعران بزرگ مانند فردوسی، سعدی و حافظ تأثیر پذیرفته است و اشعار و ابیات آن‌ها را در شعر خود تضمین کرده است. در شعر او تشبیه مرسل، مفصل، مفرد و تشبیه بلیغ و همچنین انواع استعاره و کنایه و مجاز در شعر او بسامد بالایی دارد. کاربرد فراوان آرایه‌های تکرار، تناسب، تضاد، اغراق، تلمیح از دیگر ویژگی‌های برجسته ادبی شعر اوست.