بررسی فلور، اشکال زیستی و پراکنش جغرافیایی گونههای گیاهی در جنگلهای بلوط کبیرکوه با شدت خشکیدگی متوسط
نویسندگان
1 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
4 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران *(مسوول مکاتبات)
5 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
زمينه و هدف: ترکیب و تنوع زیستی جوامع گیاهی در طول زمان با تغییر شرایط محیطی، واکنش عوامل زنده و افزایش گونههای پیشگام در اثر آشفتگیهای انسانی یا طبیعی، تغییر می کند. بنابر این بررسی پوشش گیاهی میتواند در مدیریت و توسعه منابع طبیعی به دلیل نشان دادن حضور گیاهان و شرایط پوششی از اهمیت و ارزش بالایی برخوردار باشد. اين تحقیق با هدف بررسی اشکال زیستی و پراکنش جغرافیایی و فلور گونههای گیاهی در جنگلهای بلوط زاگرس با شدت خشکیدگی متوسط در شهرستان دره شهرانجام شد. روش بررسی: پوشش درختی و درختچهای، توده ای که دارای شدت خشکیدگی متوسط (۵ تا ۳۳ درصد)، به مساحت۱۰۰ هکتار انتخاب شد. از طریق نمونهبرداری تصادفی سیستماتیک تعداد ۲۱ قطعه نمونه (۵۰×۸۰ متر) و ۱۰۵ میکرو پلات به ابعاد يك متر مربع برای ثبت خصوصیات کمی و کیفی گونههای درختی و درختچهای برداشت شد. يافتهها: نتایج فلورستیک نشان داد ۹۹ گونه گیاهی از ۱۸ خانواده در منطقه وجود دارد. خانوادههایGramineae,Composita, Papilionaceae, Ambelliferae بهعنوان مهمترین خانوادههای گیاهی موجود در منطقه هستند که در مجموع ۳۱/۶۸ درصد از کل گونههای گیاهی را شامل میشوند. این بررسی نشان داد، تروفیتها (۵۲درصد)، همیکریپتوفیتها (۳۷درصد)، کاموفیتها (۵درصد) و کریپتوفیتها (۴ درصد)و ژﺋوفیتها (۲درصد) از مهمترین گروههای ساختاری طیف زیستی منطقه به روش رانکایر بودند. گیاهان متعلق به منطقه ایرانی ـ تورانی (۳۷درصد)، ایرانی ـ تورانی/ مدیترانه ای (۳۰%)، ایرانی ـ تورانی/ مدیترانهای- اروبا سیبری(۲۰%)، مدیترانهای (۶%)، مدیترانه ای ـ اروپا سیبری (۳%)، ایرانی ـ تورانی/ اروپا-سیبری(۳%)و اروپا سیبری (۱%) تشکیل میدهند. در بررسی فیزیونومی گیاهان AGrass=22% ، گیاهان PGrass=4% ، گیاهان A-Phorb=43% و گیاهان P-Phorb= 31% در منطقه مورد مطالعه غلبه دارند. بحث و نتيجهگيری: طبق نمودار SIV , بیشترین فراوانی در بین گونههای گیاهی شناسایی شده متعلق به گونه bromus danthouiae , bromus tectorum, gundelia tournefortii و کمترین فراوانی متعلق به گونه malabaila porphyrodiscus بودند.