تدوین چارچوب ارتقای بهره‌وری اماکن ورزشی در ادارات ورزش و جوانان استان فارس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

2 استاد گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

doi
چکیده

هدف این تحقیق، تدوین چارچوب ارتقای بهره‌وری اماکن ورزشی در ادارات ورزش و جوانان استان فارس با رویکرد ساختاری تفسیری بود. روش تحقیق، توصیفی-پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی بود. داده‌های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع‌آوری شد. نمونه‌ آماری در بخش کیفی 16 نفر از خبرگان بودند که به‌صورت هدفمند و در نظر گرفتن معیارهای سطح تحصیلات، سابقه مدیریت اماکن ورزشی و تألیفات انتخاب شدند. جامعه آماری در بخش کمی، شامل مدیران و کارشناسان مرتبط با اماکن ورزشی اداره کل ورزش و جوانان استان فارس و شهرستان‌های تابعه، و ذینفعان بهره‌ور اماکن ورزشی بودند. به‌دلیل نامحدود بودن جامعه آماری، 384 نفر به‌عنوان نمونه، تعیین شد. ابتدا به‌صورت تصادفی طبقه‌ای و سپس به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته، شامل 46 شاخص بهره‌وری اماکن ورزشی و فرم خودتعاملی ساختاری بود. روایی پرسشنامه، توسط 8 نفر از اساتید مدیریت ورزشی و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ تایید شد (84/0=α). برای سطح‌بندی مؤلفه‌ها از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شد. براساس یافته‌ 46 شاخص در قالب مؤلفه‌های کالبدی، عوامل انگیزشی و نگرشی، عوامل مالی، عوامل فرهنگی و اجتماعی، منابع انسانی، فرایندهای اجرایی در مدیریت‌ها، برنامه‌ریزی، مشتری مداری، عوامل محیطی و کنترل و نظارت بر بهره‌وری اماکن ورزشی استان فارس اثرگذار است. همچنین مؤلفه‌ها در پنج سطح ساختاردهی شدند. عوامل کالبدی، فرایندهای اجرایی در مدیریت‌ها و برنامه‌ریزی در سطح زیربنایی مدل قرار گرفتند. برخورداری از اماکن کافی، استاندارد و در دسترس به‌همراه برنامه‌ریزی سنجیده به ارتقاء بهره‌وری اماکن کمک خواهد کرد.