بررسی رابطه سازمان شخصیت کرنبرگ و روابط ابژه در گرایش به اعتیاد دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر ارومیه

نویسندگان

1 گروه روانشناسی ، واحد ارومیه ، دانشگاه آزاد اسلامی ، ارومیه ، ایران

2 گروه روانشناسی،واحد ارومیه،دانشگاه آزاد اسلامی،ارومیه،ایران

doi
چکیده

گرایش به اعتیاد در نوجوانان پدیده‌ای چندعاملی است، اما شواهد نظری و بالینی نشان می‌دهد کیفیت سازمان شخصیت و الگوهای رابطه‌ای اولیه می‌تواند در آسیب‌پذیری نسبت به رفتارهای اعتیادی نقش تعیین‌کننده داشته باشد. در چارچوب کرنبرگ، سطوح متفاوت سازمان شخصیت با ویژگی‌هایی مانند انسجام هویت، کیفیت دفاع‌ها و توانایی تنظیم هیجان و تکانه همراه است که می‌تواند انتخاب‌های پرخطر را تحت تأثیر قرار دهد. از سوی دیگر، روابط ابژه و درونی‌سازی الگوهای خود–دیگری، شیوه دلبستگی، تحمل تنهایی و مدیریت تنش‌های هیجانی را شکل می‌دهد و ممکن است به سمت جبران‌های بیرونی از جمله مصرف مواد سوق دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سازمان شخصیت کرنبرگ و روابط ابژه در گرایش به اعتیاد دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر ارومیه بود. برای این منظور طی یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی215 نفر از دانش آموزان پسر مدارس ناحیه یک شهر ارومیه که در شش ماه اول سال تحصیلی 2023 در حال تحصیل بودند به صورت نمونه در دسترس انتخاب و از نظر سازمان شخصیت، روابط ابژه و واقعیت سنجی، و گرایش به اعتیاد مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که بین متغیر ملاک(گرایش به اعتیاد) و متغیرهای پیش بین (سازمان شخصیت کرنبرگ و روابط ابژه) رابطه وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیونی نیز نشان داد که در تبیین گرایش به اعتیاد از روی متغیرهای پیش بین، مجموع متغیرهای پیش بین 31/0 R2= از واریانس متغیر ملاک را تبیین و پیش بینی می کنند یعنی متغیرهای پیش بین 31 درصد نمره گرایش به اعتیاد را تبیین می کنند. دفاع های نخستین 15 درصد، گسستگی هویت 11 درصد، بیگانگی 3 درصد، بی کفایتی اجتماعی 2 درصد از تغییرات گرایش به اعتیاد را پیش بینی می کنند. میزان F مشاهده شده برای متغیرهای پیش بین در سطح 001/0 معنادار است. لذا می توان نتیجه گرفت سازمان شخصیت کرنبرگ و روابط ابژه در گرایش دانش آموزان به اعتیاد نقش دارند.