اطمینان یابی مفرط از دیگران و حساسیت بین فردی در پیش بینی نشانه های اضطراب اجتماعی و وسواس فکری عملی

نویسندگان

1 دانشگاه محقق اردبیلی

2 گروه روانشناسی دانشگاه بجنورد

doi
چکیده

اطمینان یابی مفرط از دیگران و حساسیت بین فردی با کاهش موقت اضطراب، نقش مهمی در تداوم اختلالات اضطرابی بازی می کند. تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش اطمینان یابی مفرط از دیگران و حساسیت بین فردی در پیش بینی نشانه های اضطراب اجتماعی و وسواس فکر-عملی انجام شد. روش مطالعه توصیفی و مقطعی بود. جامعه اماری کلیه زنان خانه دار شهر سبزوار بودند. که شرکت کنندگان بصورت نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و حجم نمونه 339 زن بود. شرکت کنندگان مقیاس وسواس فکری-عملی، خرده مقیاس پرسشنامه حساسیت بین فردی آزمون SCL-90R ، پرسشنامه اطمینان یابی بین فردی و مقیاس اضطراب اجتماعی، را تکمیل کردند. نتایج با استفاده از ازمون های همبستگی، رگرسیون و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که اطمینان یابی مفرط و حساسیت بین فردی با نمره کل وسواس فکر-عملی و اضطراب اجتماعی همبستگی معنی داری دارد و اطمینان یابی مفرط و حساسیت بین فردی 6 درصد واریانس مربوط به اضطراب اجتماعی و 33 درصد واریانس وسواس فکری-عملی را پیش بینی می کند. همچنین نتایج نشان داد که گروه دارای نشانه های وسواس نسبت به گروه دارای نشانه های اضطراب اجتماعی و گروه سالم بالاترین نمره را در حساسیت بین فردی و اطمینان یابی مفرط داشتند (001/0> p)، در حالیکه گروه افراد دارای نمرات بالا در اضطراب اجتماعی، بالاترین نمره را در اطمینان یابی مفرط داشتند. تهدید شدن احساس امنیت می تواند بصورت اطمینان یابی مفرط از دیگران و حساسیت بین فردی تظاهر یابد که تبیین کننده های مهمی برای اختلالات اضطرابی بویژه اختلال وسواس فکری –عملی هستند.