نقش میانجی تجربه مایی در رابطه بین تمایزیافتگی خود و استحکام ایگو با پایداری ازدواج
نویسندگان
1 گروه روانشناسی ومشاوره، واحد قم، دانشگاه آزاد اسالمی، قم، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی و مشاوره، واحد قم، دانشگاه آزاد اسالمی، قم، ایران
doi
چکیده
در زوجین، تجربه مایی میتواند نقش میانجی ایفا کند؛ به این معنا که هرچه تمایزیافتگی خود و استحکام ایگو بیشتر باشد، توانایی زوجین برای تجربه کردن هیجانها و نیازهای رابطه ای در لحظه افزایش یافته و این حضور هیجانی به پایداری ازدواج کمک میکند. در مقابل، ضعف در تجربه مایی مسیر اثرگذاری تمایزیافتگی و ایگو را مختل کرده و تاب آوری رابطه را کاهش میدهد. یکی از شاخصهای زندگی زناشویی مناسب، پایداری ازدواج است. این سازه در روابط زناشویی به عنوان باقی ماندن قانونی رابطه ازدواج دریک خانواده) وجود نداشتن انحلال یا طلاق در طول زمان تعریف میشود. هدف پژوهش بررسی نقش میانجی تجربه مایی در رابطه بین تمایز یافتگی خود واستحکام ایگو با پایداری ازدواج بود. جامعه آماری ،کلیه افراد متاهل شهرهای ورامین و پیشوا بودندکه به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 388 نفر توسط مقیاس شاخص بی ثباتی ازدواج، پرسشنامه تمایزیافتگی اسکورون، آزمون استحکام ایگو و پرسشنامه تجربه مایی ، به روش مدل سازی معادالت ساختاری مورد ارزیابی قرارگرفتند. نتایج بررسی شاخص های برازش مدل نهایی نشان داد که نقش میانجی تجربه مایی در مسیرهای غیرمستقیم )استحکام ایگو به پایداری ازدواج و تمایز یافتگی خود به پایداری ازدواج تأییدمی شود. این نتایج از قابلیت مدل برای تبیین پایداری ازدواج بر اساس متغیرهای مورد بررسی حمایت میکند. این پژوهش به اهمیت تجربه مایی در تقویت پایداری ازدواج و همچنین نقش تمایزیافتگی خود و استحکام ایگو در این رابطه اشاره میکند. میتوان گفت تمایزیافتگی خود و استحکام ایگو از طریق تجربه مایی در پایداری ازدواج نقش دارند. بنابر این یافته، آموزش والدین بویژه مادران در ارتباط با تمایز یافتگی و تجربه مایی می تواند به پایداری ازدواج کمک کند
