بررسی و معناشناسی نقوش زرتشتی بناهای آرامگاهی جمهوری آذربایجان دورۀ ایلخانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مطالعات معماری، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه دهخدا، قزوین، ایران
2 دانشیار، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
doi
10.30486/pia.2023.1984119.1029چکیده
بناهای آرامگاهی ایران در دورههای پس از اسلام نیز در قالب ساخت مقابر باشکوه بر سر گور اولیای مذهبی و گاه شاهان و افراد مشهور، رواج پیدا کرد. ایران ازجمله کشورهایی است که از زمان بسیار دور، جزء تمدنهای کهن بوده و در دورههای مختلف متناسب با شرایط، بر معماری دیگر کشورها و بهخصوص همسایگان خود تأثیر داشته که البته در اعصار مختلف، قدرت و شدت آن متفاوت بوده است. در این پژوهش سعی بر این بود که ویژگیهای نقوش زرتشتی بناهای آرامگاهی جمهوری آذربایجان _ در دورۀ ایلخانی_ بررسی شود. این پژوهش با هدف معرفی تزئینات مقابر شاخص منطقۀ جمهوری آذربایجان و مفاهیم آن انجام شده است. سؤال پژوهش: چه نقوش و مفاهیم زرتشتی در معماری آرامگاهی جمهوری آذربایجان بهکاررفته است؟ در این پژوهش روش تحقیق تاریخی _ تفسیری است. شیوۀ جمعآوری اطلاعات بر پایۀ مطالعات کتابخانهای و بررسی میدانی بناهای آرامگاهی منطقه است. نتایج این مطالعه نشان داد که در مقابر این منطقه از عناصر تزئینی زرتشتی مختلفی ازجمله نقوش بهکاررفته شامل نقوش هندسی، گیاهی، حیوانی و ... است.