مقایسه مهارت های خودتنظیمی در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول هوشمند و سنتی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 عضو هیأت علمی گروه روان‌شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
چکیده

پ‍‍ژوهش حاضر، با هدف مقایسه مهارت‌های خودتنظیمی دانش‌آموزان مدارس دوره متوسطه اول هوشمند و سنتی استان مازندران در سال 1393 انجام گرفته است. روش پژوهش، توصیفی از نوع علی- مقایسه‌ای است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانش‌آموزان دوره متوسطه اول هوشمند و عادی استان مازندران بود. از میان آنها، به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تعداد 400 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند (200 نفر از دانش‌آموزان مدارس هوشمند و 200 نفر از دانش‌آموزان مدارس سنتی). برای گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه مهارت‌های خودتنظیمی پنتریچ و دی گروت (1990) با پایایی 0/92استفاده شده است. روش‌های آماری مورد استفاده، شامل آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (t گروه‌های مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیری) بوده است. یافته‌ها نشان داد که مهارت‌های خودتنظیمی در دانش‌آموزان دوره متوسطه اول هوشمند و سنتی دارای تفاوت معناداری است. هم‌چنین، باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانش‌آموزان در مدارس هوشمند بیشتر از دانش‌آموزان مدارس غیرهوشمند است. به‌نظر می‌رسد، به‌کارگیری فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات، از طریق برنامه هوشمندسازی مدارس در استان مازندران به‌ خوبی توانسته است مهارت‌های خودتنظیم دانش‌آموزان را ارتقاء دهد.