ارزیابی کارایی مصرف نور بر عملکرد دانه ژنوتیپ‌های مختلف سویا در منطقه مغان اردبیل

نویسندگان
doi
چکیده

این آزمایش طی دو سال زراعی 89-1388 و 90-1389 در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) با استفاده از 17 ژنوتیپ سویا و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار به منظور ارزیابی کارایی مصرف نور در ژنوتیپ‎های سویا اجرا شد. بر اساس نتایج تجزیه واریانس مرکب، تاثیر سال بر تعداد غلاف و دانه در بوته سویا معنی‌دار بود. کلیه صفات مورد بررسی در میان ژنوتیپ‌ها تفاوت معنی‌داری در دو سال داشتند. بیشترین و کمترین ضریب استهلاک نوری در ژنوتیپ‌های Hsus-H116 (084/0 ± 62/0) و Apollo (031/0 ± 44/0) مشاهده شد. بالاترین و پایین ترین کارایی مصرف نور نیز در ژنوتیپ‌های Darby (134/0 ± 14/1) و L.17 (152/0 ± 91/0) مشاهده شد. ژنوتیپ‌های Zane و Apollo به ترتیب بیشترین تعداد غلاف و دانه در بوته را در هر دو سال داشتند. بالاترین وزن صد دانه در سال اول از ژنوتیپ Omaha و در سال دوم از NE-3399 به دست آمد. بالاترین عملکرد دانه در سال اول، از ژنوتیپ‌ Apollo (3513 کیلوگرم در هکتار) و در سال دوم از ژنوتیپ Zane (3774 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد در حالی‌که ژنوتیپ‌های Rend و L.83-570 کمترین عملکرد دانه را در هر دو سال داشتند.

کلیدواژه‌ها