نقش میانجی تصمیمگیری هوشمند در رابطه بین انعطافپذیری فناوری و تیم پذیری
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشیار مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف مطالعه نقش میانجی تصمیمگیری هوشمند در رابطه بین انعطافپذیری فناوری و تیم پذیری انجام گرفت. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از بعد شیوه¬ی اجرا رویکرد مدلسازی معادله ساختاری ماتریس همبستگی- کوواریانس محور است. جامعه¬ی پژوهش، کلیه¬ی مدیران مدارس ابتدایی استان کرمانشاه بودند که از این جامعه با روش نمونه¬گیری تصادفی طبقه¬ای نسبتی و بر مبنای فرمول کوکران، نمونه ای به حجم 320 نفر انتخاب شد. ابزارها شامل پرسشنامه های انعطافپذیری فناوری و تصمیمگیری هوشمند محقق ساخته و تیم پذیری سلطانی (2008) بود که روایی محتوایی آن ها از نظر متخصصان مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه¬¬ها از طریق آلفای کرونباخ برای انعطافپذیری فناوری 91/0، تصمیمگیری هوشمند 95/0 و تیم پذیری 89/0 محاسبه شد. برای تحلیل داده¬ها از تکنیک¬های تحلیل توصیفی و تحلیل استنباطی با استفاده از نرم¬افزارهای SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج نشان داد: انعطافپذیری فناوری تأثیر مستقیم بر تیم پذیری و تصمیمگیری هوشمند دارد، همچنین تصمیم گیری هوشمند تأثیر مستقیم بر تیم پذیری دارد و در پایان انعطافپذیری فناوری تأثیر غیرمستقیم از طریق تصمیمگیری هوشمند بر تیم پذیری دارد.