بررسی نقش حمایت اولیاء در پیشرفت تحصیلی دانشآموزان با میانجی گری درگیری تحصیلی دانش آموزان (عاطفی، شناختی، رفتاری) در مدارس ابتدایی دوره دوم منطقه دو تهران
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی. دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی.
2 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسالمی واحد تهران شمال، ایران،
doi
https://doi.org/10.71588/eetj.2023.1101360چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط حمایت اولیا با پیشرفت تحصیلی دانشآموزان با میانجیگری درگیری تحصیلی دانشآموز (عاطفی، شناختی، رفتاری) در مدارس ابتدایی دوره دوم منطقه دو تهران است. روش تحقیق، پیمایشی توصیفی و گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه بوده است. جامعه آماری شامل دانشآموزان مدارس ابتدایی منطقه دو تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱ به تعداد ۱۱۰۶۲ نفر بود. تعداد ۳۹۶ نفر دانشآموز با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند. ضریب همبستگی 0.367 همبستگی متوسط بین متغیرهای درگیری تحصیلی، حمایت اولیاء و پیشرفت تحصیلی را نشان داد. شاخص نیکویی برازش مدل 0.41 (GOF) ، نشانگر برازش قوی مدل بود . نتایج نشانگر همبستگی بین موُلفههای حمایت والدین و درگیری تحصیلی (β=0.031,p=0.000)، موُلفههای حمایت والدین و پیشرفت تحصیلی (بدون متغیر میانجی) (β=0.287,p=0.000) و بین موُلفههای درگیری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی (β=0.420,p=0.000) بود. بعد از ورود متغیر میانجی درگیری تحصیلی رابطه حمایت والدین با پیشرفت تحصیلی دانشآموز (β=0.003,p=0.976) معنادار نشد. بنابراین درگیری تحصیلی بهطور کامل رابطه بین حمایت اولیا و پیشرفت تحصیلی را میانجیگری میکند.