اثربخشی رویکرد واقعیت درمانی بر استرس و کنترل¬گری زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران

2 زرند

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران

doi
https://doi.org/10.71558/iifsj.2024.1193079
چکیده

چکیده زمینه و هدف : زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی دارای مشکلات روانشناختی هستند که جهت کاهش آن نیاز به مداخلات درمانی مانند واقعیت درمانی می­باشند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی رویکرد واقعیت درمانی بر استرس و کنترل­گری زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی انجام شد. روش پژوهش : روش پژوهش، نیمه­آزمايشي با طرح پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان آسیب­دیده از خیانت زناشویی مراجعه­کننده به مراکز مشاوره شهر کرمان در نیمه اول سال 1403 بودند. از بین این زنان، 30 نفر به صورت هدفمند به­عنوان نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفی و با روش قرعه­کشی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش، مداخله واقعیت درمانی را طی 8 جلسه 60 دقیقه­ای دریافت کردند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه­های استرس لوویبوند ولوویبوند ، (1995) و کنترل­­گری زناشویی امینی (1397) بود. داده­ها با تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی و توسط نرم­افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شد. یافته­ها : نتایج نشان داد مداخله­ واقعیت درمانی بر کاهش استرس و کنترل­گری مؤثر است؛ این تأثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار بود. نتیجه­گیری : بر اساس نتایج، استفاده از واقعیت درمانی در راستای کاهش آسیب­های روانشناختی ناشی از خیانت زناشویی ضروری به نظر می­رسد؛ بنابراین، روانشناسان و درمانگران می‌توانند از روش واقعیت درمانی در کنار سایر روش‌های آموزشی برای کاهش آسیب­های ناشی از خیانت زناشویی در زنان استفاده کنند.