پیش بینی پایداری زناشویی بر اساس صفات شخصیت زوجین: نقش واسطه ای نیاز به تکریم و محبت

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، مشاوره خانواده ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیک، تهران، ایران

2 گروه روان¬شناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پایداری زناشویی بر اساس صفات شخصیت زوجین و نقش واسطه‌ای نیاز به تکریم و محبت انجام شد. این مطالعه به روش همبستگی و با بهره‌گیری از الگویابی معادلات ساختاری صورت گرفت. جامعه آماری شامل زوجینی بود که با مشکلات زناشویی به مراکز مشاوره و درمانگاه‌های روان‌شناسی شهر تهران مراجعه کرده بودند. نمونه‌ای به حجم ۲۰۰ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پنج عاملی شخصیت نئو (1997)، شاخص عدم ثبات زناشویی ادواردز، جانسون و بوث (1987)، و مقیاس محقق‌ساخته نیاز به تکریم و محبت بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-24 و Smart PLS-3 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌های آماری نشان داد که صفات پنج‌گانه شخصیت زوجین به‌طور مستقیم تأثیر معناداری بر پایداری زناشویی دارند؛ اثر مستقیم باز بودن به تجربه (18/0 β=)، برونگرایی (22/0 β=)، روان‌آزردگی (3/0  β=-)، سازگاری (25/0 β=) و باوجدان بودن(28/0 β=) گزارش شد. همچنین، اثر غیرمستقیم این صفات  از طریق نیاز به تکریم و محبت به‌ترتیب 36/0، 49/0، 15/0-، 34/0و 38/0 بود. متغیر واسطه‌ای نیاز به تکریم و محبت نیز به‌صورت مستقیم (41/0 β=) و واسطه‌ای ( 12/0 β=،05/0   p<) بر پایداری زناشویی اثر معنادار داشت که فرضیه اصلی پژوهش را تأیید می‌کند.