مقایسه اثربخشی آموزش هوش سازمانی و آموزش توانمندسازی کارکنان بر بهرهوری سازمانی و جامعهپذیری سازمانی (حمایت اجتماعی) در کارکنان دارای استرس شغلی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز، ایران.
2 گروه روانشناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز، ایران.
3 گروه روانشناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی ،اهواز، ایران.
4 گروه روانشناسی سلامت، واحد بین المللی خرمشهر -خلیج فارس،دانشگاه آزاد اسلامی ،خرمشهر،ایران.
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش هوش سازمانی و آموزش توانمندسازی کارکنان بر بهرهوری سازمانی و جامعهپذیری سازمانی (حمایت اجتماعی) کارکنان دارای استرس شغلی بود. روش پژوهش شبه آزمایشی طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 60 کارمند مبتلا به استرس شغلی ( 20 نفر گروه آزمایش 1 (آموزش هوش سازمانی)، 20 نفر گروه آزمایش 2 آموزش توانمندسازی کارکنان و 20 نفر گروه کنترل) بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه پرسشنامه بهرهوری هرسی و گلداسمیت (1999)، پرسشنامه جامعه پذیری سازمانی تائورمینا (1997) و پرسشنامه استرس شغلی رایس (1992) بود. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره مانکوا، آنکوا و تحلیل واریانس چندراهه، تک متغیره استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشان داد، آموزشهای هوش سازمانی و توانمندسازی کارکنان باعث افزایش بهرهوری سازمانی و جامعهپذیری سازمانی (حمایت اجتماعی) کارکنان دارای استرس شغلی گروه آزمایش (1) و (2) در مقایسه با گروه کنترل شد و همچنین، مشخص شد بین آموزشهای هوش سازمانی و توانمندسازی کارکنان بر بهرهوری سازمانی و جامعهپذیری سازمانی (حمایت اجتماعی) کارکنان دارای استرس شغلی تفاوت معناداری وجود دارد و آموزش توانمندسازی کارکنان نسبت به آموزشهای هوش سازمانی در افزایش بهرهوری سازمانی و جامعهپذیری سازمانی (حمایت اجتماعی) کارکنان دارای استرس شغلی اثربخشی بیشتری داشت.
