مدلیابی اعتماد اجتماعی بر اساس هوش اجتماعی، هویت اجتماعی و انزوای اجتماعی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ورامین، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مدلیابی اعتماد اجتماعی بر اساس هوش اجتماعی، هویت اجتماعی و انزوای اجتماعی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران انجام شد. طرح پژوهش مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش دانشآموزان متوسطه دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 بودند. نمونه پژوهش 495 نفر برآورد که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اعتماد اجتماعی (صفارینیا و شریف، 1392)، هوش اجتماعی (تت، 2008)، هویت اجتماعی (صفارینیا و روشن، 1390) و انزوای اجتماعی (مدرسی یزدی و همکاران، 1396) استفاده شد. دادهها با روشهای ضرایب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS-19 و PLS تحلیل شدند. یافتههای پژوهش حاضر حاکی از برازش مناسب مدل اعتماد اجتماعی بر اساس هوش اجتماعی، هویت اجتماعی و انزوای اجتماعی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه بود. همچنین، دیگر یافتهها نشان داد که هوش اجتماعی و هویت اجتماعی بر اعتماد اجتماعی دانشآموزان دوره دوم متوسطه اثر مثبت و معنادار و انزوای اجتماعی بر اعتماد اجتماعی آنان اثر منفی و معنادار داشت (001/0>P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برنامهریزی برای بهبود اعتماد اجتماعی از طریق افزایش هوش اجتماعی و هویت اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه ضروری است. برای این منظور متخصصان و برنامهریزان درسی میتوانند محتواهایی جهت بهبود اعتماد اجتماعی در درس مطالعات اجتماعی و دیگر درسهای مرتبط بگجانند و روانشناسان و مشاوران مدارس نیز از طریق کارگاههای آموزشی اقدام به ارتقای اعتماد اجتماعی دانشآموزان دوره دوم متوسطه از طریق افزایش هوش اجتماعی و هویت اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی کنند.