تدوین مدل توسعه مشارکت الکترونیک در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی ، واحد ساوه ،دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه ، ایران

2 گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی ، واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

3 گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی ، واحد ساوه ،دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه ، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی ، واحد ساوه ،دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه ، ایران

doi
چکیده

زمینه: فناوری اطلاعات و ارتباطات با ایجاد مشارکت شهروندان در روند حکمرانی، می‌تواند چشم‌انداز سیاسی را تغییر دهد. لذا مشارکت الکترونیک به یک نقطه مهم از این فرایند تبدیل شده است و به طور خاص به گسل دیجیتالی با تمرکز بر دسترسی برابر نیز اشاره دارد. در سند چشم‌انداز 1404 و برنامه‌های توسعه قید شده است که از منظر فناوری در بین کشورهای منطقه اول باشیم. هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، کشف، شناسایی ابعاد و عوامل مؤثر بر مشارکت الکترونیک در ایران است. روش: با توجه به موضوع، روش تحقیق آمیخته در دستور کار قرار گرفت. در قسمت کیفی، ابتدا با شش نفر از خبرگان علمی و اجرایی که به روش هدفمند انتخاب شدند، مصاحبه گروه کانونی انجام و نتایج مصاحبه بر اساس تکنیک تحلیل محتوای کلاسیک بررسی شد. در مرحله کمی از ابزار پرسشنامه با مقیاس لیکرت استفاده شده است. داده های قسمت کمی از طریق الگوسازی معادله ساختاری، تحلیل عاملی اکتشافی و تائیدی با استفاده از نرم‌افزارهای spss و lisrel تحلیل شدند. یافته‌ها: با بررسی متن مصاحبه گروه کانونی، ادبیات داخلی و بین‌المللی درمجموع تعداد 250 کدباز به دست آمد، که این کدها در 17 مفهوم فرعی و نهایتاً 10 مفهوم اصلی دسته‌بندی شدند. نتیجه‌گیری: ماحصل این پژوهش مدلی کارآمد برای توسعه مشارکت الکترونیک می باشد، که از طریق کاربست عوامل شناسایی شده در آن، در فرایند خط مشی گذاری در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات و ارتقا کیفیت ارتباط بین سیاست گذاران و شهروندان می تواند موجب بهبود رتبه کشور در این شاخص گردد و به تحقق هدف سند چشم انداز 1404 کمک شایانی نماید.