توبه و آثار تربیتی آن از دیدگاه امیرالمومنین امام علی علیه السلام

نویسندگان

1 گروه الهیات ومعارف اسلامی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران

2 گروه الهیات ومعارف اسلامی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران

doi
چکیده

توبه از مسائل اساسی دین به معنی رجوع کردن و پشیمانی از گناه است که آثار تربیتی سازنده ای در زندگی انسان دارد. انسان همواره در معرض گناه و وسوسه های شیطانی قرار دارد و گاه ممکن است در اثر غفلت دچار لغزش شود. افراد باایمان و صاحبان خرد چنانچه به هر دلیلی آلوده به گناه شوند، سریعاً به خود می آیند و با توبه و انابه، وجود خویش را از آثار گناه زدوده، به جبران خطاها اقدام می کنند. هر انسانی نیاز به توبه دارد، پیامبران از اضطراب سرّ، اوصیا از تلوّث خاطر و کدورت قلبی، و خواص از اشتغال ذهن به غیر خدا و عامه نیز از دست گناهان خویش باید توبه نمایند. هدف از این پژوهش شناخت حقیقت و شرایط و آثار تربیتی توبه از منظر امیرالمومنین علیه السلام است. با توجه به یافته های این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی به نگارش درآمده، می توان گفت حقیقت توبه عبارت از کاستن فاصله بین انسان و محبوب و خالق خویش است، که در اثر گناه ایجاد شده است. از شرایط توبه پشیمانی ، عزم و ... معرفی شده است؛ همچنین توبه دارای آثار دنیوی و اخروی است. آثار دنیوی آن مانند افزایش روزی، امیدواری ، سلامت و بزرگی است و ازآثار اخروی آن می¬توان در امان بودن از عذاب، شفاعت و طهارت قلبی را نام برد.

کلیدواژه‌ها