بررسی تاثیر مهارت مثبت اندیشی بر اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سوسنگرد، خوزستان، ایران
doi
چکیده
کارکنان دانشگاه به عنوان زمینه سازان شرایط مورد نیاز تعلیم و تربیت هر جامعهای باید مجهز به اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی مطلوب باشند. لذا نیاز به آموزش مداوم دارند تا با استفاده از سنجش جامع بتوان از موثر بودن نتایج آموزش آنان آگاهی یافت. بر این اساس هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مهارت مثبتاندیشی بر اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی کارکنان دانشگاه بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری است. جامعة آماری این مطالعه شامل 55 نفر از کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سوسنگرد در سال 1397 بود. از میان آنان، افرادی که در مرحلة پیش آزمون اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی، نمرة آنها یک انحراف معیار پایینتر از میانگین بود به صورت تصادفی ساده؛ 24 نفر انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه تقسیم شدند و در هر گروه 12 نفر قرار گرفتند. دادهها با استفاده از پرسشنامة اخلاق حرفهای کادوزیر (2002) و خشنودی شغلی اسپکتور (1997) گردآوری شدند. گروه آزمایشی به مدت 8 جلسة 90 دقیقهای و هر هفته فقط یک جلسة آموزش مهارت مثبت اندیشی به عنوان مداخله دریافت نمود. در حالیکه گروه گواه هیچ آموزشی را دریافت ننمود. تجزیه و تحلیل دادهها به روش تحلیل کوواریانس یک متغیری و چند متغیری انجام شد. نتایج در دو مرحلة پس آزمون و پیگیری نشان داد که آموزش مهارت مثبت اندیشی، بر اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی کارکنان دانشگاه اثر مثبت معنیداری دارد. برحسب این نتایج مدیران دانشکدهها و دانشگاهها میتوانند از آموزش مهارت مثبت اندیشی برای افزایش اخلاق حرفهای و خشنودی شغلی کارکنان دانشگاه استفاده نمایند.