اثربخشی طرحوارهدرمانی بر سبکهای دلبستگی و تنظیم شناختی هیجان در افراد دارای شخصیت تاریک
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران
2 گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر سبک های دلبستگی و تنظیم شناختی هیجان در افراد دارای شخصیت تاریک انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری در این پژوهش کلیه مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره منطقه 8 تهران در سال 1401 بودند که پس از توزیع پرسشنامه، دارا بودن صفات تاریک شخصیت در آنان محرز شد. از بین جامعه آماری تعداد 24 نفر به روش نمونه گیری در دسترس که تمایل به شرکت در این دوره درمانی داشتند به عنوان نمونه انتخاب شدند، در ادامه با گمارش غیر تصادفی در دسترس (هدفمند) 12 نفر در گروه آزمایش و 12 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. جهت سنجش اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های ویژگی های جمعیت شناختی، مثلث تاریک شخصیت جانسون و وبستر (2010)، سبک های دلبستگی کولینز و رید (1990)، تنظیم هیجان گرانفسگی (2001) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس چند متغیره (مانکوا) و مفروضه های آن استفاده شد که این تحلیل با نرمافزار SPSS26 انجام شد. یافته ها نشان داد آموزش طرحواره درمانی، به طور معناداری سبک دلبستگی ایمن را افزایش، سبک دلبستگی اجتنابی را کاهش، سبک دلبستگی دوسوگرا / اضطرابی را کاهش و تنظیم هیجان در افراد دارای شخصیت تاریک را افزایش داده است. با توجه به نتایج حاصل، آموزش طرحواره درمانی میتواند به عنوان یک مداخله مؤثر در افراد دارای شخصیت تاریک مورد توجه قرار داده شود.کلمات کلیدی: طرحواره درمانی، سبکهای دلبستگی، تنظیم شناختی هیجان، شخصیت تاریک.