اثربخشي درمان مبتني بر پذیرش و تعهد بر سخت¬رویی، همجوشی شناختی و فرسودگی هیجانی در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد نجف¬آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران

2 گروه روانشناسی بالینی، واحد نجف¬آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف¬آباد، ایران.

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذیرش و تعهد بر سخت­رویی، همجوشی شناختی و فرسودگی هیجانی در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشي با طرح پیش­آزمون_پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری یک­ماهه بود. جامعه آماری کلیه کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن شرکت واحد اتوبوس­رانی اصفهان در سال 1404 بودند. در این پژوهش به روش نمونه­گیری هدفمند تعداد 30 کارمند دارای سندرم خستگی مزمن انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه­های آزمایش(15 نفر) و گواه(15 نفر) جای­دهي شدند. کارمندان حاضر در گروه آزمایش طي 8 هفته(جلسه 90 دقیقه­ای) درمان مبتني بر پذیرش و تعهد را دریافت نمودند. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه­های سندرم خستگی مزمن(جیسون و همکاران، 2010)، کیفیت زندگی(وار و شربون، 1992)، سخت­رویی(کوباسا، مـدي و بارتون، 1983)، همجوشی شناختی(گیلاندرز و همکاران، 2010) و فرسودگی هیجانی(مسلش و جکسون، 1981) بود. داده­ها با نرم­افزار spss26  و به روش تحلیل اندازه­های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سخت­رویی(76/3=F، 05/0>p)، همچوشی شناختی(36/19=F، 001/0>p) و  فرسودگی هیجانی(97/24=F، 001/0>p) در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن موثر و اثرات مداخله در مرحله پیگیری همچنان باقی بود. بر اساس یافته­های پژوهش، درمان مبتنی­برپذیرش و تعهد با ایجاد انعطاف­پذیری در کارمندان، باعث تبدیل موقعیت‌های دشوار کار و زندگی به تجربیات مطلوب‌تر و تعدیل نشانه­های خستگی­مزمن در آنها می­شود. با توجه به اهمیت آن در بین کارمندان، یافته­هاي پژوهش می­تواند مد نظر مدیران این سازمان قرار گیرد.