اثربخشي درمان مبتني بر پذیرش و تعهد بر سخت¬رویی، همجوشی شناختی و فرسودگی هیجانی در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد نجف¬آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد،ایران
2 گروه روانشناسی بالینی، واحد نجف¬آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف¬آباد، ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذیرش و تعهد بر سخترویی، همجوشی شناختی و فرسودگی هیجانی در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشي با طرح پیشآزمون_پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری یکماهه بود. جامعه آماری کلیه کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن شرکت واحد اتوبوسرانی اصفهان در سال 1404 بودند. در این پژوهش به روش نمونهگیری هدفمند تعداد 30 کارمند دارای سندرم خستگی مزمن انتخاب و با گمارش تصادفي در گروههای آزمایش(15 نفر) و گواه(15 نفر) جایدهي شدند. کارمندان حاضر در گروه آزمایش طي 8 هفته(جلسه 90 دقیقهای) درمان مبتني بر پذیرش و تعهد را دریافت نمودند. ابزار مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامههای سندرم خستگی مزمن(جیسون و همکاران، 2010)، کیفیت زندگی(وار و شربون، 1992)، سخترویی(کوباسا، مـدي و بارتون، 1983)، همجوشی شناختی(گیلاندرز و همکاران، 2010) و فرسودگی هیجانی(مسلش و جکسون، 1981) بود. دادهها با نرمافزار spss26 و به روش تحلیل اندازههای مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سخترویی(76/3=F، 05/0>p)، همچوشی شناختی(36/19=F، 001/0>p) و فرسودگی هیجانی(97/24=F، 001/0>p) در کارمندان دارای سندرم خستگی مزمن موثر و اثرات مداخله در مرحله پیگیری همچنان باقی بود. بر اساس یافتههای پژوهش، درمان مبتنیبرپذیرش و تعهد با ایجاد انعطافپذیری در کارمندان، باعث تبدیل موقعیتهای دشوار کار و زندگی به تجربیات مطلوبتر و تعدیل نشانههای خستگیمزمن در آنها میشود. با توجه به اهمیت آن در بین کارمندان، یافتههاي پژوهش میتواند مد نظر مدیران این سازمان قرار گیرد.