تحلیل اثر متقابل و خوشه بندی عوامل موثر بر خودروی خودران با رویکرد آینده نگاری
نویسندگان
1 دکتری مدیریت تکنولوژی،گروه مدیریت تکنولوژی،دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.
2 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران. ایران.
doi
https://doi.org/10.82494/jmfr.2025.786146چکیده
زمینه: به طور بنیادی، جابجایی توسط سه جزء سیستم از قبیل: خودرو، راننده و زیرساخت حمل و نقل تضمین می شود. با گذشت زمان، خودروها و زیرساخت از طریق توسعه فناورانه، پیشرفت چشمگیری داشتهاند. اما تنها جزء ثابت پرخطر این سیستم به علت محدویتهای انسانی، انسان است. راه حل پیشنهادی دانشمندان برای رفع محدودیت های این جزء، استفاه از خودروهای خودران است. هدف: در این تحقیق تلاش شده که اثرات متقابل عوامل موثر بر خودروی خودران تجزیه و تحلیل شود تا با تمرکز بر روی مهمترین آنها، قبل از ورود این فناوری به کشور ایران، آمادگیهای لازم کسب شده باشد. روش تحقیق: با توجه به پارادایم مسئله، رویکرد تحقیق از نوع کیفی، استراتژی انجام آن آیندهنگاری، جامعه پژوهش از متخصصین صنعت خودرو است و نمونه ها نیز بصورت غیر تصادفی هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه، و نرم افزار استفاده شده، میک مک بود. برای تجزیه و تحلیل نیز از نمودارهای خروجی نرم افزار مذکور استفاده گردید. یافته ها: عوامل موثر بر خودروهای خودران خوشهبندی شدند. به طور نمونه، عوامل فناوری محصول، عوامل فناوری ایمنی و عوامل اقتصادی در سطح کشور ایران از عوامل موثری بودند که اثرگذاری بالا و اثر پذیری کمی بر خودروی خودران داشتند. نتیجه گیری و بحث: با خوشهبندی عوامل موثر خودروهای خودران می توان از الان برای اجرایی نمودن فناوری خودروی خودران، با استفاده از این عوامل، برنامهریزی مناسب نمود و یا حتی از آنها در واردات این فناوری استفاده کرد تا بیشترین سود اقتصادی و اجتماعی از این فناوری کسب گردد.
