ارزیابی طرح راهبردی بافت فرسوده شهر قزوین در چارچوب مدیریت یکپارچه شهری
نویسندگان
1 جغرافیا و برنامه ریزی شهری
doi
https://doi.org/10.71834/gisrs.2024.1092505چکیده
طرحهای توسعه شهری در سطوح مختلف تهیه میشوند؛ از جمله این طرحها، طرح جامع (جهت راهبری توسعه شهر) و طرحهای موضوعی (جهت حل مسائل و مشکلات موردی) میباشند. یکپارچگی و همافزایی طرحهای توسعه شهری به عنوان یکی از الزامات تحقق مدیریت یکپارچه شهری قلمداد میشود. یکی از معضلات پیشروی مدیریت شهری عدم وجود یکپارچگی بین سطوح مختلف طرحهای توسعه شهری میباشد. شهر قزوین نیز مانند سایر شهرهای کشور با این چالش در زمینه یکپارچگی مدیریت شهری مواجه است. یکی از طرحهای موضوعی، که با هدف بازآفرینیبافت فرسوده برای شهر قزوین تهیه شده، طرح راهبردی بافت فرسوده میباشد. سوال اصلی این پژوهش، کشف یکپارچگی یا عدم یکپارچگی، طرح راهبردی بافتهای فرسوده شهر قزوین با طرح جامع شهر قزوین است. که با هدف شناخت تفرق یا یکپارچگی بین دو طرح جامع و طرح راهبردی بافت فرسوده شهر قزوین به دنبال کشف و بررسی روابط بین این دو طرح میباشد. به همین منظوراین دو طرح به لحاظ شاخص¬های مدیریت یکپارچه شهری(مدیریتی، عملکردی، محتوایی) مورد ارزیابی قرار گرفته است. پس از بررسی و تطبیق این دو طرح، به روش تحلیل محتوا مشخص گردید که، 1-تفرق عملکردی ( به دلیل تعدد نهادها و سازمانها در امر برنامهریزی) 2-تفرق سیاسی (به دلیل وجود قلمروهای مدیریتی و حکومتی متعدد بدون چارچوب) 3- تفرق قلمرویی (به دلیل عدم انطباق محدوده محلات هدف بازآفرینی شهری) از جمله آسیبهای یکپارچگی در آن دو طرح میباشد.