تحلیل الگوی فضایی امواج گرم در استان گیلان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، واحد رشت،دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران،

2 استادیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران (نویسنده مسئول)،

3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
10.71834/gisrs.2024.1130328
چکیده

در دهه­های اخیر رخداد امواج گرم در حال افزایش بوده و این می­تواند از اثرات انسانی ناشی شده باشد. در این پژوهش با ارائه تعریف مشخص از آستانه موج گرم، الگوی مکانی آن در استان گیلان بررسی گردید. داده­های دمای حداکثر از تارنمای ECMWF با تفکیک مکانی و ابعاد در مقیاس روزانه بمدت 40 سال (1981 تا 2020) دریافتشد. سپس با اعمال آستانه صدک 90ام و توالی 3 روزه بر روی دمای حداکثر روزانه، امواج گرم شناسایی و فراوانی رخداد آنها با توالی 3، 6، 9 تا 30 روزه شمارش شد. در این راستا، از شاخص­ آمار مکانی I موران جهانی و محلی و آزمون t تک نمونه­ای برای شناسایی نوع الگو، رفتار زمانی و مکانی و فراوانی-شدت امواج گرم استفاده شد. نتایج نشان داد الگوی کلی فراوانی رخداد امواج گرم در تمامی طول موج­ها از نوع خوشه­ای بوده و رفتار غیرتصادفی بر آنها حاکم است. همچنین نتایج آماره I موران محلی بیانگر آن است که الگوی HH (بالا-بالا)و LL (پایین-پایین) در بیشتر امواج گرم با توالی­های 3 تا n روزه وجود دارد و تعداد پهنه­های حاوی الگوهای فوق در امواج کوتاه­مدت بیشتر از امواج بلندمدت هستند. به عبارت دیگر، الگوی مکانی امواج گرم در طول موج­های بلندتر نیز همگن بوده و کل استان از لحاظ فراوانی رخداد آنها دارای رفتار تصادفی است. در این راستا، آزمون t تک نمونه­ای فراوانی رخداد امواج گرم نیز رفتار غالب غیرتصادفی در توالی­های کوتامدت و رفتار تصادفی در توالی­های بلند مدت را تایید می­کند.