بررسی چگونگی تأثیر پویایی دوستی بین بازیکنان بر عملکرد تیم های لیگ بسکتبال

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت ورزشی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 دکترای تخصصی، تربیت بدنی و علوم ورزشی: فیزیولوژی ورزشی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم

3 عضوء هیات علمی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی جهرم، ایران

4 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران

doi
چکیده

این مطالعه مدلی از مولفه های دوستی را در بین بازیکنان در باشگاه های ورزشی با تمرکز بر تیم های لیگ برتر بسکتبال توسعه داد. نمونه کیفی شامل اساتید، مدیران، مربیان، داوران و بازیکنان بود که 130 شرکت‌کننده با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند که منجر به تشکیل 231 مفهوم در 28 دسته شد. این دسته بندی ها شامل پدیده محوری (توسعه دوستی با 3 مقوله)، عوامل علّی (4 مقوله)، عناصر زمینه ای (3 دسته)، عوامل مداخله گر (6 دسته)، راهبردها (4 دسته)، و پیامدها (4 دسته مثبت و 4 دسته منفی) بودند، مبتنی بر تئوری است. مدل پارادایمایی تحقیق برای پایایی مورد تایید قرار گرفت. تحلیل عاملی اکتشافی 9 مؤلفه مرتبط با دوستی بازیکن را شناسایی کرد و نشان داد که مهارت های اجتماعی، همدلی شناختی و عاطفی، ویژگی های شخصیتی و شوخ طبعی تأثیر مثبتی بر کیفیت دوستی دارند. علاوه بر این، کیفیت دوستی به طور قابل توجهی بر فرهنگ و هنجارهای تیمی، جامعه پذیری، عملکرد فردی - اجتماعی و عملکرد تیمی-باشگاهی تأثیر می گذارد، با تأثیرات مثبت فرهنگ و هنجارهای تیمی و اجتماعی شدن بر هر دو جنبه عملکرد.