نقش تلفیق GIS و BIM در ارتقای برنامهریزی شهری: مروری بر مطالعات اخیر
doi
10.71834/gisrs.2025.1207950چکیده
برنامهریزی شهری یکی از مهمترین حوزههای پژوهشی محسوب میشود، چرا که تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی روزمره افراد دارد. در این راستا، فناوریهای نوینی مانند سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS [1] ) و مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM [2] ) به دلیل قابلیتها و ویژگیهای منحصر به فرد خود، به ابزارهایی کلیدی در این حوزه تبدیل شدهاند. با این حال، هر یک از این سیستمها دارای محدودیتهایی هستند که میتواند مانع بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای آنها شود. به منظور غلبه بر این کاستیها، ادغام دو فناوری GIS و BIM به عنوان رویکردی نوین مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این ادغام، امکان بهرهبرداری از مزایای هر دو سیستم را به طور همزمان فراهم میکند و زمینهساز بهبود فرآیندهای برنامهریزی شهری میشود. هدف اصلی این مقاله، مرور و تحلیل مطالعات اخیر در زمینه ترکیب فناوریهای GIS و BIM در برنامهریزی شهری است. بررسی این پژوهشها نشان میدهد که ادغام این دو فناوری میتواند نقش مهمی در بهبود فرآیند تصمیمگیری در سطوح مختلف برنامهریزی ایفا کند. از جمله کاربردهای این فناوریها میتوان به برنامهریزی راهبردی، انتخاب مکان مناسب برای توسعه، تحلیل کاربری زمین، تهیه طرحهای جامع شهری و ترسیم چشماندازهای آینده اشاره کرد. به طور کلی، نتایج مطالعات بر اهمیت فزاینده استفاده تلفیقی از GIS و BIM در توسعه پایدار شهری تأکید دارند . [1] Geographic Information System [2] Building Information Modelling