مقایسه تطبیقی شهر سبز در نظام برنامهریزی شهری آلمان و ایران (مورد مطالعه – کلانشهرهای برلین و تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 ستاد گروه جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
چکیده امروزه شهرها بعنوان عامل اصلی ناپایداری در جهان، به موازات مجموعه تحولات تکنولوژیک و به تبع آن توسعه شهری، تراکم بیش از حد جمعیت و تمرکز فعالیتهای اقتصادی در شهرها، پیامدهای زیست محیطی متعددی را که با کیفیت زندگی و رفاه مردم در مناطق شهری رابطهای تنگاتنگ دارد، متحمل میشوند. ازاینرو بکارگیری رویکردهای جدید زیست محیطی نظیر شهر سبز، در برنامهریزی و توسعه شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است و مسیر دستیابی به توسعه پایدار شهری را هموار میسازد. کشور آلمان بعنوان یکی از کشورهای موفق جهان در زمینه رویکرد شهر سبز مطرح است. بمنظور دستیابی به نتیجه مطلوب، ارزیابی معیارها و شاخصهای کمی و کیفی شهر سبز در آلمان، ضروریست و میتواند راهگشای مناسبی برای فعالیتهای مشابه در مناطق کلانشهری ایران؛ منجمله کلانشهر تهران باشد. هدف اصلی مقاله تبیین واقعیتهای کلان جهت برنامهریزی و مدیریت منطقه کلانشهری تهران میباشد. روش مورد استفاده در این پژوهش مقایسه تطبیقی در بررسی نمونه موردی است. این پژوهش با استراتژی کیفی به لحاظ هدف، توصیفی و به لحاظ روش، کتابخانهای و مبتنی بر تحلیل اسناد و مدارک و با رویکرد تحقیقات توسعهای انجام شده است. در یک مقایسه تطبیقی علل ناکامی این رویکرد در ایران بیان میشود و در خاتمه، این مقاله از پیشنهاداتی که جهت بهبود وضعیت زیست محیطی کلانشهر تهران و ایجاد پایداری بیشتر ارائه میشود، نتیجهگیری میکند.